Berati, me një histori të lashtë prej 2400 vitesh, shtrihet përgjatë lumit Osum dhe mes maleve madhështore të Tomorit dhe Shpiragut. I ndërtuar anash një kodre shkëmbore, në të njëjtin vend ku dikur u vendosën qytetet ilire, Berati ka qenë shpeshherë objekt sulmesh dhe pushtimesh. Megjithatë, kalaja e tij ka qenë gjithmonë e njohur për vështirësinë e pushtimit, falë pozicionit të saj strategjik në majën e kodrës, nga ku kontrollohej e gjithë zona përreth.

Sot, Berati mban nofkën “Qyteti i Njëmijë e Një Dritareve”, për shkak të pamjes unike panoramike të shtëpive të vendosura në shpatin e kodrës. Ai është pjesë e Listës së Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, falë arkitekturës origjinale osmane të ruajtur me kujdes. Përveç atmosferës së ngrohtë që të ofron vetë qyteti, këtu do të përjetoni nga afër traditat shqiptare, duke filluar me mikpritjen e përzemërt të vendasve.

Gjirokastra, e njohur si “Qyteti i Gurit”, është shpallur Trashëgimi Botërore e UNESCO-s dhe ndodhet në jug të Shqipërisë, në shpatet e Malit të Gjerë, me pamje nga lumi Drino. Gjurmët e para të vendbanimeve në këtë zonë datojnë që në shekullin e I-rë pas Krishtit, ndërsa si qendër urbane u zhvillua në shekullin e XIII-të.

Qyteti përmendet për herë të parë në një dokument të vitit 1336 me emrin Argyropolihne (qyteti i Argjyros), më pas u njoh si Argyrokastro. Deri në fund të shekullit të XIV-të ishte nën sundimin bizantin, për t’u kaluar më vonë nën kontrollin e princit shqiptar Zanebisha. Në vitin 1432, Gjirokastra u pushtua nga osmanët, të cilët e quajtën Erigeri, ndërsa në vitin 1811, Ali Pashë Tepelena e detyroi qytetin të dorëzohej pas një bombardimi të fortë me artileri. Gjirokastra luajti gjithashtu një rol të rëndësishëm në lëvizjen patriotike shqiptare për liri dhe pavarësi.

Sot, Gjirokastra është një nga qytetet më tërheqëse të Shqipërisë, e njohur gjithashtu si “qyteti i një mijë shkallëve” për shkak të relievit të saj të veçantë. Arkitektura tradicionale e shtëpive karakteristike prej guri i jep qytetit një identitet unik, duke e bërë një destinacion të jashtëzakonshëm për vizitorët.

Shqipëria ka 14 parqe kombëtare dhe një park detar, të cilët mbulojnë një sipërfaqe prej 2,106.68 km², ose rreth 6.7% të territorit të vendit. Këto parqe ofrojnë një terren të larmishëm, të përshtatshëm për eksplorim, relaks, alpinizëm, sporte dimërore dhe aktivitete të tjera në natyrë.

Parku Kombëtar Bredhi i Hotovës-Dangëlli, me një sipërfaqe prej 343.61 km², është parku më i madh në Shqipëri dhe ndodhet në qarkun e Gjirokastrës. Megjithatë, edhe parqe të tjera si Lura, Thethi, Valbona, Llogara dhe Dajti janë destinacione të mahnitshme për turistët.

Përveç parqeve kombëtare, Shqipëria ka edhe katër zona të mbrojtura si Ligatina me Rëndësi Ndërkombëtare (Ramsar Sites), me një sipërfaqe prej 98,181 hektarësh. Falë florës dhe faunës së pasur, këto destinacione tërheqin mijëra vizitorë çdo vit.

Shqipëria ka 14 parqe kombëtare dhe një park detar, të cilët mbulojnë një sipërfaqe prej 2,106.68 km², ose rreth 6.7% të territorit të vendit. Këto parqe ofrojnë një terren të larmishëm, të përshtatshëm për eksplorim, relaks, alpinizëm, sporte dimërore dhe aktivitete të tjera në natyrë.

Parku Kombëtar Bredhi i Hotovës-Dangëlli, me një sipërfaqe prej 343.61 km², është parku më i madh në Shqipëri dhe ndodhet në qarkun e Gjirokastrës. Megjithatë, edhe parqe të tjera si Lura, Thethi, Valbona, Llogara dhe Dajti janë destinacione të mahnitshme për turistët.

Përveç parqeve kombëtare, Shqipëria ka edhe katër zona të mbrojtura si Ligatina me Rëndësi Ndërkombëtare (Ramsar Sites), me një sipërfaqe prej 98,181 hektarësh. Falë florës dhe faunës së pasur, këto destinacione tërheqin mijëra vizitorë çdo vit.

Shqipëria ka një pozicion strategjik në Detin Adriatik dhe Jon, brenda Mesdheut, me një vijë bregdetare prej 476 km. Ky bregdet ofron plazhe mahnitëse me ujëra kristal të pastër, të cilat tërheqin mijëra turistë, veçanërisht gjatë verës.

Bregdeti verior, nga Velipoja në Shëngjin, dallohet për plazhet me rërë kurative dhe lagunat pranë Lezhës, ideale për vëzhgimin e shpendëve. Zona qendrore, nga Durrësi në Vlorë, karakterizohet nga plazhe të gjata me rërë dhe disa laguna natyrore. Ndërsa në Rivierën Shqiptare, bregdeti është kryesisht shkëmbor, por ka edhe plazhe me rërë dhe disa ishuj si Sazani, Zverneci, Ksamil dhe Tongo.

Riviera Shqiptare është një nga destinacionet më të preferuara në Evropë falë plazheve të saj ende të paeksploruara. Ushqimi i shijshëm, plazhet e mrekullueshme dhe mikpritja shqiptare e bëjnë këtë bregdet një destinacion që duhet zbuluar!

Shqipëria e Veriut është shtëpia e disave prej peizazheve më mahnitëse dhe të paprekura në Ballkan. Rajoni dominohet nga Alpet Shqiptare—të njohura gjithashtu si Bjeshkët e Nemuna—të cilat ofrojnë pamje dramatike, lugina të thella dhe maja të thyer malore. Fshatra si Thethi dhe Valbona janë të fshehur mes këtyre maleve, duke u ofruar vizitorëve mundësinë të përjetojnë jetën tradicionale malore, të ecin në shtigje panoramike dhe të zbulojnë ujëvara të fshehura, kisha të lashta e kulla tradicionale.